Bu gün günlerden salı hava güzel ama saat daha sabah saatleri oldugundan , güneş ile birlikte bir serinlik var
dışarıda ,
mevsim geçiş dönemleri olduğundan insanlar haddinden fazla sinirli biraz , taahammül katsayısı limitler de
yaşayan bir milletiz neticede
insanlar bir birinin mutluluklarına sabredemez durumda , çilekeş yer altındaki notlar gibi aşağılık içgüdüsü ile
yaşayıp gidiyor.
mutlu olmak için neler yapmak gerek diye, sormak istiyorum bazen dante ye
ama dönüp baktığım da dantenin bile mutlu olmadığını görüyorum , hatta dante hayatta bile değil aslında
zor bu hayat fazlasıyla dayanılmaz oluyor zaman zaman , ama iadere etmeye çalısıyoruz işte zor dur sevmek, de
zor dur tahammül etmek de , ama anlam veremezsin çogu zaman , müdahale dahi edemediğin yürekten gelen sızılar
doğuyor bedenim de ,
gögsüme giren sancılar , bazen kalp krizi etkisi yaratıyor hatta arkadaslarım da şizofren oldugumu düşünüyor
cogu zaman.. ama önüne geçemiyorsun bazı düşüncelerin ve etkilerin
bir gülüşün hasreti ile yanan yürek, herkese yetti ama bir kendine yetemedi , doyamadı beynine, bedenine sevgiler.
herkesin tepesinde karikatür gibi , duygu bulutları var iken cogu zaman , bende karabulutlar olurdu zoraki
sevgi ... gösterileri , yalancı tebessümler içinden cıkılmaz, çile izlenimi veriyor coguz zaman ,
bir insanın gözlerinde kaybolmaktı mutluluk dedim ya , hep gülücükler vermeye çalıstım etrafa , bi kere
planmadım kendim gülmeyi o da beceremediğimden olsa gerek,
gülümsemek ya bana büyük bir gömlek ya da başkalarının gülüşünü izlemekti , bu tebessüm yaratırdı zihnimde,
sen neden yapmıyorsun demek gelmedi içimden
neden bilemedim, yok oldum gittim çaresizdim sustum ve bittim .
yaşamak için hep bir mana aradım ama , soru işaretleri kaybetti kendimi beni , benliğimi
